Edward Linskens: "Nu zouden ze matchfixing roepen"
Lees het volledige verhaal
De Beelden
Meer beeldmateriaal en supportersfoto's
Het Verhaal
Het seizoen 1987/88 was er een voor de eeuwigheid. PSV won dat jaar alles: de Eredivisie, de KNVB Beker — en de Europa Cup I. Die laatste triomf werd gebouwd op veerkracht, teamgeest, en één van de meest onwaarschijnlijke goals in de Europese voetbalgeschiedenis.
Van Istanbul naar Stuttgart
PSV begon de Europa Cup I zonder grote namen vooraan. Ruud Gullit was het jaar ervoor voor 17 miljoen gulden verkocht aan AC Milan. Guus Hiddink reageerde niet met het aantrekken van een nieuwe ster, maar smeedde van de overblijvende spelersgroep een hechte eenheid — met aanvoerder Eric Gerets, Ronald Koeman, Hans van Breukelen, Søren Lerby en Gerald Vanenburg als ruggengraat.
Hiddink had aan het begin van het seizoen met directeur Kees Ploegsma overlegd: "We wilden kijken in hoeverre we ons konden nestelen tussen de grote jongens van Europa." Een jaar later hield hij de beker vast.
De weg naar de finale verliep via Galatasaray (3-2 over twee wedstrijden) en Rapid Wien (4-1). In de kwartfinale wachtte Girondins de Bordeaux. Een 1-1 uitwedstrijd en 0-0 thuis — doorgang via de uitdoelpuntenregel. Een patroon dat PSV de rest van de campagne zou herhalen: zakelijk, effectief, en bloedstollend spannend.
Madrid: de 19-jarige die het Bernabéu het zwijgen oplegde
6 april 1988. In een kolkend Estadio Santiago Bernabéu — voor 95.500 toeschouwers — nam Hiddink een beslissing die niemand zag aankomen. De 19-jarige Edward Linskens stond in de basis. De jongeling had slechts drie maanden eerder zijn Eredivisie-debuut gemaakt, als vervanger van de geblesseerde Willy van de Kerkhof. Real Madrid had dat seizoen al Napoli én Bayern München uitgeschakeld. Thuis was de Koninklijke nagenoeg onoverwinnelijk.
In de 6e minuut trapte Hugo Sánchez een penalty raak: 1-0. Een jonge ploeg zou zijn kopje gebogen hebben. Maar PSV had een volwassen elftal — en niemand was onder de indruk.
In de 20e minuut speelde Søren Lerby naar Frank Arnesen, die de bal doorlegde naar Linskens. Wat volgde, ging de voetbalgeschiedenis in. Linskens raakte de bal nauwelijks — tussen hak en enkel, naar eigen zeggen. Een sukkelig schot van amper tempo rolde richting keeper Paco Buyo. Die stelde zich in op een echte trap, zakte door zijn knieën, en de bal rolde rustig ónder zijn been door het doel in.
Het meest onwaarschijnlijke uitdoelpunt denkbaar. Het werd 1-1 — en dat ene doelpuntje was goud waard.
Eindhoven: 0-0, een bommelding én doorgang
In de terugwedstrijd in het Philips Stadion speelde PSV op safe. Een 0-0 volstond voor de finale — en PSV bracht dat koelbloedig over negentig minuten. Wat de supporters op de tribune niet wisten: terwijl zij juichten, had de politie drie keer een bommelding ontvangen. Agenten doorzochten het stadion, wogen zelfs de reserveballen. PSV-voorzitter Jacques Ruts stond voor een ondenkbare keuze, en besloot het spel door te laten gaan. Uiteindelijk bleken alle meldingen vals.
Stuttgart: de penaltyserie die PSV de hemel in schoot
25 mei 1988. In het Neckarstadion in Stuttgart wachtte Benfica. Voor 70.000 toeschouwers eindigde de finale na 90 minuten in 0-0 — opnieuw zakelijk, opnieuw effectief. De beslissing viel via strafschoppen.
PSV-scout Jan Reker had een notitieboekje bijgehouden met de penalty-gewoontes van spelers van over de hele wereld. Toen Veloso als zesde Benfica-speler aantrad, fluisterde Reker Van Breukelen in: "Rechts, laag in de hoek." Van Breukelen dook de juiste kant op. De bal bleef buiten. PSV won met 6-5.
Op de terugvlucht naar Eindhoven zat de beker op een stoel tussen Hiddink en directeur Ploegsma. "Soms keken we elkaar aan, dan weer even een blik op de beker," herinnert Hiddink zich. "We hebben weinig gesproken tijdens die vlucht. We zaten daar gelukkig te zijn."
Aanvoerder Eric Gerets was de eerste Belg ooit die de Europacup I optilde. PSV was de beste ploeg van Europa — en er was niemand die dat nog kon betwisten.
Lees de volledige reconstructie
De échte verhalen
De Hoofdrolspeler
De verrassing van Hiddink
Linskens had slechts drie maanden eerder zijn Eredivisie-debuut gemaakt — als vervanger van de geblesseerde Willy van de Kerkhof, die ook zijn kamergenoot op trainingskampen was. Dat Van de Kerkhof die avond niet zou spelen, wist de oud-international al eerder — maar hij hield zijn mond om Linskens' nachtrust niet te verstoren.
"Mensen beginnen er altijd gelijk over"
Linskens kent het fenomeen maar al te goed. "Mensen beginnen er altijd gelijk over, ook als ze me herkennen aan de telefoon. Het rollertje, altijd weer het rollertje. Lang geleden, zeg ik dan" — en dan moet hij lachen.
Een dramatisch schot
"Alles was goed, behalve de afwerking", vertelt hij in Voetbal International. "Ik raakte de bal tussen hak en enkel, heel vreemd. Een dramatisch schot." En dan: "Hij kon er gewoon niet in. Het kón niet, maar ineens tilt de keeper dat linkerbeen op en rolt-ie nog een eeuw door." In zijn beleving raakte de bal daarna het net niet eens. "Nu zouden ze bij zoiets meteen van alle kanten roepen dat het matchfixing is", schatert hij.
Niemand was onder de indruk
Over de sfeer na de vroege 1-0 achterstand is hij duidelijk: "Een jonge ploeg was er daarna met 3-0 of 4-0 afgegaan. Maar wij hadden een volwassen elftal, de meeste spelers hadden al zoveel meegemaakt. Niemand was onder de indruk."
5.000 gulden bonus
"Ik had nog maar een jeugdcontract toen ik die goal in Madrid maakte. Vanuit de spelersgroep kwam het signaal dat ik daarvoor beloond moest worden en kreeg ik vijfduizend gulden. Dat zijn mooie dingen als je 12.000 gulden per jaar verdient. Voor het winnen van de Europa Cup heb ik toen nog zo'n bedrag gehad, geloof ik."
Bronnen: VoetbalPrimeur (Maart 2016) & Peel en Maas
De Tegenstander
Francisco Buyo: "Het ziet er verschrikkelijk slecht uit"
Lees het volledige verhaal
35 jaar later: de ontmoeting in het Bernabéu
35 jaar na het legendarische moment reisde journalist Rik Elfrink af naar Madrid om Edward Linskens het Estadio Bernabéu te laten bezoeken — en hem oog in oog te zetten met de toenmalige doelman, Francisco Buyo.
"Hoe is het in godsnaam mogelijk dat die bal erin ging, man? Wat deed je nou met dat been?", vroeg Linskens. Buyo, die nog altijd baalt van de uitschakeling, gaf antwoord: "Je stelt je in op een totaal ander schot en ineens maak je met je been een reflex, omdat je dat bij een harde bal ook zo zou doen. Het ziet er verschrikkelijk slecht uit voor een keeper."
Buyo sprak ook over de prijs die Real Madrid nooit wist te pakken: "We hebben zoveel kansen gehad om in die tijd de eindwinst te pakken. Zes keer kampioen en nooit is het gelukt om hem te winnen. Het is treurig maar er is niks meer aan te veranderen."
De Spaanse sportkranten besteedden ook 35 jaar later nog aandacht aan het wonderdoelpunt. Linskens zag zichzelf terug in Marca: "Mooi dat er in de grote sportkranten hier ook veel aandacht was voor mijn goal. Ik heb vandaag de foto's gezien, waar ik nog groot in sta."
Bronnen: PSV Inside (Mei 2023) & Eindhovens Dagblad (Mei 2023)
De Doelman
Hans van Breukelen: "Via Jan Reker wist ik dat Veloso rechts schoot"
Lees het volledige verhaal
Het geheime wapen: Jan Reker's notitieboekje
PSV-scout Jan Reker had jarenlang een notitieboekje bijgehouden met de penalty-gewoontes van spelers van over de hele wereld. Niet voor niets. In de finale tegen Benfica miste Van Breukelen de allereerste Portugese strafschop. "Godsamme, ik had hem gewoon moeten pakken. Waarom gokte ik niet?", schoot het door hem heen.
Maar Reker had zijn huiswerk gedaan. Toen Veloso aantrad als zesde Benfica-speler — met de stand 5-5 en de cup op het spel — had Reker het antwoord al klaarliggen. "Rechts, laag in de hoek," vertelde hij Van Breukelen. De doelman dook de juiste kant op. De bal bleef buiten. PSV won de penaltyserie met 6-5.
Van Breukelen, decennia later: "Via Jan Reker wist ik dat Veloso rechts schoot. En dat klopte." Over de bredere betekenis van die triomf: "Een Europa Cup pakken, is nooit toeval. We waren in 1988 echt de beste. Het verbindt ons voor de rest van ons leven. Elk jaar dat we verder zijn, worden de prestaties van onze generatie unieker."
Bronnen: PSVfans.nl & Voetbalflitsen
Achter de schermen
Jacques Ruts: "Als die bommen waren afgegaan, zat ik de volgende dag in de gevangenis"
Lees het volledige verhaal
Het verhaal dat jarenlang geheim bleef
Terwijl PSV in de terugwedstrijd thuis tegen Real Madrid rustig naar een 0-0 speelde — en daarmee naar de finale — speelde er achter de schermen een drama af waar de meeste supporters nooit iets van hoorden. Tijdens diezelfde wedstrijd ontving de politie maar liefst drie bommeldingen. Het stadion zat vol, de spanning was om te snijden — en ergens liep een gespecialiseerde politie-eenheid door de gangen op zoek naar explosieven.
PSV-voorzitter Jacques Ruts werd op de hoogte gesteld en stond voor een ondenkbare keuze: de wedstrijd staken en tienduizenden fans het stadion uitsturen — wat bij zo'n mensenmassa bijna zeker slachtoffers zou kosten — of doorgaan en hopen dat de meldingen vals waren. Hij koos voor doorgaan.
"Als je die wedstrijd staakt en je zegt tegen de mensen dat ze het stadion moeten verlaten, vallen er doden," legde Ruts later uit in het PSV-supportersblad. "En als die bommen wél waren afgegaan, zat ik de volgende dag in de gevangenis."
De agenten controleerden zelfs de reserveballen — door ze te wegen, om te checken of er iets in verborgen zat. Uiteindelijk bleken alle drie de meldingen vals. PSV won met 0-0 en ging door naar de finale. Maar het had zomaar anders kunnen lopen.
Bron: Omroep Brabant
De Trainer
Guus Hiddink: "We zaten daar gelukkig te zijn"
Lees het volledige verhaal
De terugvlucht naar Eindhoven
Op de terugvlucht van Stuttgart naar Eindhoven zat de Europa Cup I op een stoel, ingeklemd tussen Hiddink en directeur Kees Ploegsma. "Soms keken we elkaar aan, dan weer even een blik op de beker," herinnert Hiddink zich. "We hebben weinig gesproken tijdens die vlucht. We zaten daar gelukkig te zijn."
Een doel: nestelen tussen de grote jongens
Het was het kroonjuweel van een ambitieus plan. Hiddink had aan het begin van het seizoen met directeur Ploegsma en financieel directeur Van Raaij overlegd: "We wilden kijken in hoeverre we ons konden nestelen tussen de grote jongens van Europa." Een jaar later hield hij de beker vast.
Bouwen zonder Gullit
Hiddink bouwde dat seizoen zonder een grote ster. Ruud Gullit was voor 17 miljoen gulden naar AC Milan vertrokken. Hiddink reageerde niet met het inhalen van een nieuwe vedette, maar door eenheid te smeden uit wat er was. Het resultaat sprak voor zich: één elftal, één cup, één triomf die PSV voor altijd definieerde.
Bron: Voetbal International
Was jij erbij in Madrid of Stuttgart?
Wij zoeken supporters die het volledige Europese avontuur van 1988 hebben meegemaakt. Deel jouw verhaal!