Het Verhaal: Voorbij alle grenzen

24 oktober 2010. Een zondagmiddag in het Philips Stadion die in de annalen van het Nederlandse voetbal zou worden ingeschreven. PSV tegen Feyenoord, een thuiswedstrijd in de Eredivisie die geen van de aanwezigen ooit zal vergeten. Bij rust was het 2-0, maar na de pauze ontketende PSV een voetbalorgaan dat alle grenzen oversteeg.

De eerste helft: Voorzichtig
PSV begon voorzichtig en voerde de druk op Feyenoord gradually op. De doelpunten van Reis en Lens in de eerste helft gaven vertrouwen, maar niemand kon voorzien wat zou volgen. Bij rust lag het nog op 2-0.

De ontlading na de pauze
Na de thee kwam PSV uit de kleedkamer als een ander elftal. Met een voetbal van uitzonderlijke snelheid en precisie begon het bombardement op het Feyenoord-doel. Reis scoorde twee keer, Dzsudzsák wist twee keer raak, en ook Lens maakte zijn tweede. De ballen die voorbij Gomes gingen waren niet meer te tellen.

Leedvermaak of medelijden?
Na tien minuten was het al 6-0, na twintig minuten 8-0. Het stadion ontplofte, maar tegelijkertijd begonnen supporters zich schuldig te voelen. Was dit nog voetbal, of was dit sadisme? Het Philips Stadion beleefde een identiteitscrisis, maar kon niet anders dan toekijken hoe de waarheid van het voetbal werd uitgespeeld: de beste wint, en soms wint de beste veel te veel.

De apotheose: 10-0
Toen de tiende treffer viel, was het moment voorbij waarop het nog om voetbal ging. Het was een statement. Een moment van macht dat niet was bedoeld om ingekaderd te worden in taktiek of logica, maar simpelweg als een demonstratie van superioriteit. In 25 jaar Nederlands voetbal zou dit record standhouden.

Lees het volledige verhaal
De échte verhalen

De 10-0 Tattoo

Lees het volledige verhaal

Ergens in Eindhoven loopt een supporter rond met "10-0" voor eeuwig getatoeëerd op zijn lichaam. Dit was niet zomaar een getal, maar de belichaming van de meest dominante vertoning van PSV ooit. De supporter liet deze dag vereeuwigen omdat het hem niet uit zijn hoofd ging - hoe had het ook kunnen? Tien doelpunten in een Eredivisie-wedstrijd. Dat gebeurt één keer per generatie.

"Veel mensen vragen me 'waarom?'", vertelde hij later. "Maar voor mij is het meer dan tatoeages. Het is een moment waarop PSV bewees dat je soms niet bent om kampioen te worden, maar om geschiedenis te schrijven."

Een Feyenoord-supporter in Eindhoven

Lees het volledige verhaal

Een Feyenoord-supporter die die dag toevallig in Eindhoven was en meeging naar het stadion, beschreef het later als "de meest traumatische voetbalmiddag uit mijn leven". Na de vijfde treffer verliet hij het stadion al, maar de schande volgde hem nog weken. "Op het werk werd ik eindeloos geplaagd," herinnerde hij zich. "Tien! Ze hadden ons tien keer verslagen. Je snapt dat dat niet zomaar voorbijgaat."

Jaren later kon hij er toch om lachen: "Ik ben blij dat ik er was. Ik heb iets gezien wat waarschijnlijk nooit meer gebeurt. Maar mijn hart?"

Was jij erbij op 24 oktober 2010?

Wat was je gevoel? Was het leedvermaak, euforie of iets anders? Deel hier jouw ervaring.